2. Presentación en Power Point, en la pantalla de la entrada.
Dende o ano 1999 a UNESCO decidiu dedicarlle un Dia Universal a un género literario que reflexiona sobre o poder da linguae poética. Como vén sendo habitual neste día, preténdese apoiar a diversidade lingüística a través da expresión poética, e dar a oportunidade ás linguas ameazadas de ser un vehículo de comunicación artística nas súas comunidades respectivas. 
Onte volvemos gozar coas historias tiradas da literatura popular grazas a Brais, integrante de A tropa de trapo. Nesta ocasión os contos de medo, onde a Santa Compaña, as encrucilladas, os espíritos que entran nos corpos das persoas ou as crenzas arredor da morte encheron o auditorio do IES Carlos Casares e fixéronnos tremer de medo, rir coas ocorrencias dos protagonistas e gozar dunha tradición oral que, como ben deixou claro Brais, non debemos esquecer porque forma parte de nós, da nosa forma de ser.
O 8 de marzo é o Día Internacional da Muller. En orixe era un día marcado pola solidariedade cos pobres. Son os empobrecidos os que comezan a unirse para a súa promoción. As mulleres loitan polos dereitos de ambos sexos, son sensibles pola vida en xeral, tratan o tema da fame da guerra, da escravitude e da explotación dos nenos. Todas as súas declaracións impulsan unha solidariedade claramente global e internacional. Unha cita da doutora M. Araus pon de manifesto que "a muller pasou á historia do movemento obreiro como a nai da solidariedade, sen a súa capacidade de resistencia e de loita non habería movemento obreiro".
O 8 de marzo de 1857, centos de mulleres dunha fábrica téxtil de Nova York organizaron unha marcha en contra dos baixos salarios e en contra das condicións inhumanas do traballo. Dous anos máis tarde daquel histórico 8 de marzo, crean o seu primeiro sindicato. 
Lamenteblemente a muller aínda ten chanzos que subir na sociedade actual e de aí a importancia de destacar e reivindicar este día 8 DE MARZO.
Xa para rematar coas homenaxes a Rosalía, hoxe, 26 de febreiro tivemos a sorte de contar coa presenza de Xurxo Martínez, un especialista no Rexurdimento galego e na obra de Rosalía de Castro. Comezou o seu relatoiro explicando a orixe do termo Rexurdimento e a súa vinculación co resto das literaturas europeas para pasar axiña a centrarse na obra da poetisa máis universal. Fixo mención das temáticas frecuentes en Cantares gallegos vinculándoas con todos os problemas sociais que padecía Galicia no S. XIX e animou ao noso alumnado a recitar algúns dos poemas de Cantares.
Hoxe, 22 de febreiro tivemos a oportunidade de escoitar un recital poético a cargo de dúas recoñecidas poetisas galegas: Lucía Aldao e María Lado. Comezaron o recital facendo un eloxio da palabra e referíndose a unha cita de Oscar Wilde. Os poemas cos que nos agasallaron eran da súa propia colleita, non en balde son poetas dende moi novas, comezaron a escribir na escola. As aulas de matemáticas eran para María Lado o peor dos pesadelos e durante esas horas escribiu o seu primeiro poemario, premiado nun certame. Lucía decatouse de que o seu era a escrita cando en sexto de EXB unha profesora a animara a escribir un texto en prosa para un certame. A escola foi para elas, dunha maneira ou doutra, o punto de partida para a escrita.
Achegar a poesía aos máis novos é o seu principal obxectivo e facelo dunha maneira lúdica e vangardista é a opción escolhida por elas para que lle perdamos o medo a este xénero literario.
A escrita vangardista, apropiarse da poesía das portas dos baños ou dos muros das cidades son técnicas que as nosas poetisas aproveitaron e coas que conseguiron engancharnos.
O
xoves 18 de febreiro o alumnado de terceiro e cuarto de ESO paseou
polos lugares por onde transcorre a novela Tes
ata as dez de
Francisco Castro. 
